Article
4 comments

Introvert energie management

introvert - energie - management - les

Een lesje energie management voor de introvert

We kennen allemaal het spreekwoord wel, denk ik: Een ezel stoot zich in het gemeen geen twee keer aan dezelfde steen. Met andere woorden, je maakt geen twee keer dezelfde fout. Nou, dan ben ik dus geen ezel, want aan deze steen stoot ik me toch zeer regelmatig. En welke steen, vraag je je nu misschien af? De steen die energie management heet.

Tijden gaat het goed en heb ik alles goed in balans en dan… ga ik toch weer de fout in. Zucht…
Deze maand was het weer zover, ik had mijn agenda veel te vol gepland. Met allemaal leuke dingen uiteraard, maar toch.

Alle hens aan dek!

Het begon met een geweldig driedaags event in Amsterdam, waar voor mij weer heel veel helder werd over wat ik hier te doen heb. Ik voelde tot in het diepst van mijn wezen weer dat ik introverte vrouwelijke ondernemers wil helpen om te gaan staan voor wie ze zijn en hun werk en leven zo te creëren dat het optimaal bij hen past, waardoor zij hun licht volop kunnen laten schijnen. Ik zag tijdens een visualisatie letterlijk mijn eigen zachtroze ripple/olievlek zich over de aarde verspreiden, waarna er overal ineens heldere lichtjes door mijn roze deken heen braken. Lichtjes van introverte vrouwen die voor zichzelf gingen staan en gingen doen waar ze écht goed in zijn, op hun eigen-wijze manier.

Nu was ik goed voorbereid op die drie dagen, in die zin dat ik heel bewust al keuzes had gemaakt voor mezelf. Buiten het programma om ben ik heerlijk in mijn eentje op pad gegaan, lekker de stad in wandelen, rustig in mijn eentje uit eten, op donderdag een beetje winkelen en op tijd mijn bed in. En ik was heel erg blij dat na het event het weekend begon en ik heerlijk twee dagen rust kon pakken om bij te komen.

De week erna zat namelijk ook vrij vol. Op maandag een samenwerkdag met een van mijn klanten, op dinsdag een VIP-dag met een nieuwe klant en op vrijdag een teamdag van een klant. Superleuke dingen eigenlijk allemaal, dus ze gaven me ook veel nieuwe energie – vooral de VIP-dag op dinsdag. Wauw, wat was ik daar in m’n element! Ik liep op een gegeven moment even de trap af naar het toilet en zei echt letterlijk tegen mezelf: Als ik dit toch alle dagen zou mogen doen, 1 op 1 een hele dag met een klant aan de slag. Werken aan haar bedrijf, vanuit rust en met volle focus, voelen wat wel en niet meer past, wat anders mag en dan samen stappen gaan uitzetten om naar de gewenste situatie toe te werken, helderheid creëren. Heerlijk, wat kwam er veel op gang.

En prompt leidde mijn enthousiaste bericht op Facebook tot nog een aanmelding voor een VIP-dag diezelfde week. Dus op donderdag weer zo’n heerlijke dag. Een dag met prachtige inzichten, veel energie en super gave nieuwe plannen. Weer reed ik stuiterend van de energie naar huis.

De eerste barstjes

Maar ’s avonds kwam het eerste spoor van vermoeidheid los. Geen punt, lekker relaxen op de bank met mijn lief en op tijd naar bed. Vrijdagochtend ook lekker thuis, dus nog een eind gewandeld – daar krijg ik altijd energie van. Maar het idee dat ik nog naar Utrecht af moest reizen voor de teamdag met aansluitend een borrel lonkte al niet meer zo heel erg.

Uiteraard ging ik wel, want tja, verantwoordelijkheidsgevoel in combinatie met het eigenlijk ook niet willen missen van de energieboost die zo’n dag met het hele team altijd geeft.
Dus in de trein niet werken, zoals ik oorspronkelijk van plan was, maar gewoon uit het raam staren en wat lezen. Ik stuurde al een plaatje naar het team ter illustratie van hoe het met mijn sociale energie zat.

Maar rond een uur of half zeven was het toch echt gedaan met m’n energie, terwijl de rest nog verder ging, besloot ik toch vast naar huis te gaan. Ik was moe.

Energiepeil in het rood

En die vermoeidheid bleef hangen, vorige week viel ik met enige regelmaat ’s avonds gewoon in slaap op de bank, overdag kwam er ook niet zo heel veel uit mijn handen. Dus nam ik vorige week donderdag eindelijk de beslissing om mijn agenda zo leeg mogelijk te maken.

Ik ging niet naar het event dat ik op vrijdag zou bijwonen, maar volgde het online – wat trouwens ook een ontzettend leuke ervaring was. Ik zei een samenwerkmiddag met een ondernemersvriendin af die voor vandaag gepland stond.

En dat gaf lucht en ruimte. Het voelde echt alsof er een last van me afviel. Ik hoefde even niks meer, mocht gewoon lekker thuisblijven, in mijn eigen vertrouwde cocon.

Een andere beslissing die ik vrijdagavond nam, was om mijn telefoon eens wat vaker uit te zetten. Ik moet namelijk met enige schaamte toch wel bekennen dat ik behoorlijk verslaafd ben aan mijn telefoon en dat daar heel veel tijd in gaat zitten. En dus ging mijn telefoon vrijdag na werktijd uit en zette ik hem zaterdagmiddag pas weer aan, zondag stond hij ook op een half uurtje na (3x tien minuten) de hele dag uit.

En echt, het voelde heerlijk. Ik hoefde niets, was echt vrij. Ik heb zondagmiddag heerlijk een compleet boek gelezen – dat lukte al tijden niet meer, omdat ik steeds weer werd afgeleid door mijn telefoon.

Conclusie

En welke conclusie kan ik hier nu uit trekken?
In elk geval dat ik mijn behoefte aan ruimte en tijd alleen te allen tijde moet eren. En dat is eigenlijk heel simpel – overzicht houden over wat ik wanneer doe, niet meer dan twee dagen in de week buitenshuis aan het werk met andere mensen. In mijn eentje in een koffietentje gaan zitten werken, kan natuurlijk altijd.

En waarom? Omdat ik er alleen op die manier écht kan zijn. In de eerste plaats voor mezelf en mijn gezin en daarna voor mijn klanten, familie en vriendinnen.

En de tweede conclusie is dat ik echt drastisch mag snoeien in de tijd die ik online doorbreng. Ik hoef niet alles te zien, te volgen en te lezen – van iedereen. En ik hoef ook niet overal meteen op te reageren. Ik ben zo’n veelvraat geworden, die dwangmatig probeert om alles te volgen en overal op te reageren. En dat vreet bakken met tijd en energie.

Tijd en energie die ik eigenlijk in veel gevallen wel beter kan besteden.
En dus ben ik vanaf nu tussen 09.00 en 17.00 uur online bereikbaar en daarbuiten en in het weekend lekker niet meer. Dat voelt meteen al heel goed eigenlijk.

En voor mij is dit de basis van mijn energiemanagement. Voelen wat ik nodig heb en op basis daarvan keuzes maken. En niet alleen keuzes in het moment als het eigenlijk al te laat is, maar ook keuzes voor de lange termijn. En echt, ik zal mijn neus nog heel regelmatig stoten hoor, zo ben ik. Maar dan kan ik dus wel terugvallen op dit blog en op de keuzes die ik hier beschrijf.

En jij? Hoe zit het met jouw energiemanagement?
Waar loop jij tegenaan? En welke keuzes maak jij?
Ik zou het ontzettend leuk vinden als je hieronder een reactie achterlaat!

4 Comments

  1. Hoi Tineke,

    Wat ontzettend herkenbaar! Hier ook een introverte ‘alleskunner’ met een reguliere baan, eigen onderneming, twee kinderen en te korte dagen voor alles wat ik zou willen doen.
    Wat steeds terugkeert: proberen genoeg rust in te bouwen maar toch te veel doen, dan terugtrekken uit allerlei verplichtingen en een periode in de min staan qua energie. En daarvan balen. Maar tegenwoordig kijk ik een stuk liefdevoller naar mezelf en ik zie het niet meer als falen 😉
    Inderdaad, de beeldschermen uit ‘s avonds en doordeweeks de avonden zoveel mogelijk vrij houden. Blije dingen inplannen zoals zwemmen met mijn zoontje op een vrije dag (terwijl er ook een berg strijkgoed/klussen/andere dingen liggen te wachten). Mezelf pauze-tijd gunnen… en vooral: geen oordeel hebben maar accepteren dat het is zoals het is!

    Lieve groet,
    Chantal

    Reply

    • Bedankt voor je mooie reactie, Chantal. Het helpt inderdaad al enorm om het niet meer als falen te zien. Het is wat het is, opladen en bijsturen maar 😁

      Reply

  2. Herkenbaar voor mij. Ik vind ook zoveel dingen leuk, bemoei me ook graag overal mee 😉. Toch lukt het me steeds vaker om tussen de verplichtingen door vrije momenten in te plannen. Mijn man zei laatst tegen me dat hij het gevoel had dat ik zoveel vrij was. Toch heb ik een volle agenda met cliënten die ik begeleid. Maar heel bewust plan ik oplaadtijd tussen de cliënten omdat mijn werk psychisch veel van me vraagt en ik naast mijn werk ook andere activiteiten doe. Ik kan dan ook steeds beter lummelen en even niets doen.

    Reply

    • Mooi, Anke, hoe je daar zo bewust mee bezig bent. Het loont echt de moeite, hè?!

      Reply

Geef een reactie

Required fields are marked *.


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.