Over mij

_MG_2893 (2)

 

Mijn verhaal is er een van vele omzwervingen, van studiebol naar logopedist, naar vertaler, naar tekstschrijver, naar nu. Wat als een rode draad door mijn leven heen loopt, is dat ik introvert ben, iemand die niet graag op de voorgrond treedt en het hart niet altijd op de tong heeft liggen. Dit leverde af en toe problemen op, situaties waarin ik me ongemakkelijk voelde, vooral als het ging om presentaties, werken in een grote groep, familiefeesten enzovoorts.

Lastig werd het pas toen ik besloot om zelfstandig ondernemer te worden, en dan specifiek toen ik wilde doen wat andere ondernemers in mijn ogen ook deden. Er moest een gelikte website komen, waar alle commerciële trucjes om op te vallen en klanten aan te trekken in verwerkt zaten, ik moest gaan netwerken en nog veel meer van dat soort naar buiten gerichte activiteiten.

Ik heb zo lang geprobeerd om in de paden van anderen mee te lopen.  De voorbeelden die ik bijvoorbeeld op Facebook veel langs zag komen, coaches die me hebben begeleid, de platgetreden paden van andere (vaak extraverte) ondernemers. Ik heb er van alles van geleerd, maar nooit klopte het echt, nooit stroomde het.

Steeds weer raakte ik verstrikt in het web van mijn eigen verwachtingen, de verwachtingen van anderen (of ze die nou al dan niet echt hadden of dat ik dat dacht, deed er niet toe), de grote verantwoordelijkheid die ik voelde naar mijn gezin, mijn klanten, mijn familie, mijn vrienden. Druk met doen wat anderen deden, in de hoop dat het ook voor mij zou werken.
Altijd maar was ik met een ander bezig om te zorgen dat iedereen het goed had. De enige die ik stelselmatig vergat, was ikzelf.
Ik liep mezelf continu voorbij.

Met als gevolg dat ik me continu gestrest voelde, altijd het gevoel had dat de dag te weinig uren had, ontzettend moe was, prikkelbaar was naar mijn man en kinderen toe en me daar weer schuldig om voelde, steeds minder plezier had in mijn werk en me steeds onzekerder begon te voelen.

Het kwam er op neer dat ik eigenlijk geen idee meer had waar ik mee bezig was en continu achter de feiten aan holde.
Totdat iemand me een keer een vraag stelde.
Het was in een gesprek met een coach en het ging over netwerkbijeenkomsten die ik voor mezelf had ingepland.
Ik vertelde dat ik dat eigenlijk helemaal niet zo leuk vond, netwerken in zo’n groep met mensen waar je niets van weet.

En dus vroeg zij: ‘Waarom doe je het dan?’
Eh tja… omdat dat er toch bij hoort als ondernemer?
‘Hoezo?’ vroeg zij weer.

En dat zette me aan het denken.
Want ja, waarom doe je dingen die je eigenlijk helemaal niet leuk vindt? En hoe zou je het dan anders kunnen doen?
Dat leidde tot een behoorlijke zoektocht, een zoektocht naar binnen.

Wat wilde ik eigenlijk? Wat vond ik leuk en wat niet?
Wat vond ik belangrijk en wat niet?
Wat wilde ik wel en niet?
Wat paste wel en niet bij mij?
Met wie wilde ik graag werken?
En wat wilde ik dan graag doen?

Dat heeft me zoveel kracht gegeven!
De kracht, waardoor ik nu echt kan zeggen dat ik mijn werk doe zoals ik dat wil. Heel eigenwijs, op MIJN manier en in MIJN tempo, met respect voor mijn introverte aard.
En dat levert zoveel plezier en energie op, heerlijk!

(en nou niet denken dat het bij mij altijd allemaal perfect verloopt hoor, ik ben ook maar een mens en trap geregeld weer in mijn oude valkuilen, maar stap er nu ook net zo makkelijk weer uit, dat dan wel!)

En dat gun ik jou ook!

 

Geef een reactie

Required fields are marked *.


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.